Donald Wilcox در بیوگرافی که از گای نوشته، به این مورد اشاره نموده است :" لئونارد چس سرانجام متوجه اشتباهش شد، شاید او تشخیص نمی داد که عمده دلیل استقبال گروههای راک انگلیسی از نوازندگی گای به دلیل قیل و قال ها و حرکات عجیب و غریبی بود که در مقابل تماشاگران کنسرت هایش اجرا می کرد و آنها را بیش از پیش به وجد می آورد. تا به امروز نیز هنوز چس یک آلبوم انفرادی از گای منتشر نکرده است. " البته پس از اینکه گای، چس رکوردز را ترک کرد، آلبوم های بسیاری از او توسط این کمپانی برای اولین بار منتشر شد.

بادی گای در سال ۱۹۶۹ به عنوان ستاره شوی بزرگ Linoleum Factory در انگلستان مطرح شد، افرادی چون اریک کلپتون، لد زپلین Led Zeppelin، جک بروس Jack Bruce، استفان استیلز Stephen S، بادی مایلز Buddy Miles، گلن کمپبل Glen Campbell، رونالد کرک Roland Kirk و جان هیسمن Jon Hiseman نیز در آن حضور داشتند.

در اواخر دهه ۶۰، شخصیت هنری گای دچار یک وقفه شد، عرصه بلوز- راک بدون حضور او پیشرفت کرد و بیش از پیش شکوفا شد. در حقیقت گای دو دهه از زندگی اش را دچار همان بحران و رکود هنری شد که اغلب نوازندگان بزرگ در مواجهه با شهرت و ثروت به نوعی با آن روبرو می گردند.

نهایتا در دهه هشتاد شخصیت هنری گای همزمان با دوره احیای بلوز در این دهه و اوایل دهه نود، بار دیگر شکوفا گشت و او مجددا پا به عرصه موسیقی حرفه ای نهاد. در حقیقت جرقه این کار به دست اریک کلپتون زده شد، او از گای دعوت نمود تا در کنسرت نوازندگان بلوز که در رویال آلبرت هال Royal Albert Ha لندن برگزار شد، شرکت کند.

 

بادی گای بلوز مدرن را آفرید، او بدون حذف ذره ای از اصول بنیادین و ریشه های کهن این سبک ، موجبات پیشرفت و توسعه آن را فراهم آورد. هر چند نام گای با "شیکاگو بلوز" عجین شده ، اما سبک نوازندگی او کاملا منحصر بفرد است و دامنه فعالیت هایش بسیار گسترده .

تعداد کثیری از منتقدان موسیقی بر این عقیده اند که بهترین سری موجود از آثار گای طی سال های ۱۹۶۰ تا ۱۹۶۷ در "چس رکوردز" منتشر شده است. چنین برداشتی در حقیقت اجراهای زنده بادی گای و آلبوم هایی چون American Folk Blues Festival را به نوعی زیر سئوال می برد، همان جنبه ای از شخصیت گای که نوازندگانی چون اریک کلپتون، جف بک و جیمی پیج در اوایل دهه ۶۰ به شدت آن را ارج نهادند.

از میان آلبوم های منتشر شده گای شاید بتوان گفت آلبوم های The Very Best of Buddy Guy، Blues Singer، Hoodoo Man Blues، A Man & The Blues و I Was Walking Through The Woods برای طرفداران بلوز قدیمی و آلبوم های دیگری چون Slippin’ In، Sweet Tea، Stone Crazy، Buddy's Baddest: The Best Of Buddy Guy، Damn Right، I’ve Got The Blues و D.J. Play My Blues برای طرفداران راک و بلوز مدرن، بسیار حائز اهمیت است. DVD های مختلفی از اجراهای زنده گای از جمله Lightning In a Bottle,، Crossroads Guitar Festival، Eric Clapton: 24 Nights، Festival Express و A Tribute to Stevie Ray Vaughan که در تقدیر از استیو ری اجرا شده، منتشر شده است.

بسیاری از ترانه های مشهور گای توسط افرادی چون لد زپلین Led Zeppelin، اریک کلپتون، رولینگ استون، استیو ری واگان Stevie Ray Vaughan، جان مایال John Mayall و جک بروس Jack Bruce مجددا اجرا شده اند. شاید بتوان گفت عمده شهرت گای در تفسیرهای خلاقانه ای است که بر روی ترانه های مختلف انجام می دهد.

اجراهای گای الهام بخش نوازندگانی چون جیمی هنریکس بوده است، به طوری که حتی هنریکس در بسیاری از موارد کنسرت هایش را لغو می کرد تا در اجراهای گای که همواره جهت بازبینی مجدد آنها را ضبط می کرد، شرکت کند.

گای معمولا در اجراهای زنده و مهیج خود، گیتار را با پاها و دندانهایش می نواخت، گاهی نیز از چوب درام برای نواختن ساز استفاده میکرد، او از پشت سر نیز گیتار را با مهارت کامل می نواخت. استفاده از هر دو دست با مهارت و سرعتی یکسان، از ویژگی های منحصر بفردی است که در اغلب کنسرت هایش به نمایش می گذارد.

تام لوین Tom Lavin در مورد اولین ملاقاتش با گای می گوید :" اولین کنسرتی که گای در دانشگاه ما برگزار کرد، اواسط اجرا، زمانی که به تک نوازی مشغول بود، تصمیم به در آوردن ژاکتش گرفت. در کمال ناباوری حضار او با یک دست گیتار نواخت و یکی از آستین هایش را درآورد، سپس بدون کوچکترین اشتباهی دستش را عوض کرد و با دست دیگر به تک نوازی ادامه داد تا آستین دیگرش را در آورد، در حالیکه از تعجب نفس تماشاگران در سینه ها حبس شده بود، او حتی یک نت را ار دست نداد. دیدن چنین صحنه ای یکی از ماندگارترین و بهترین خاطرات زندگی ام بوده و هست. شاید این همان کاری بود که توانایی انجامش از آرزوهای دیرینه من بود. "

گای بیش از پنجاه سال به اجرای کنسرت های پر شور و هیجان بلوز و بلوز- راک اند رول پرداخته، او در زمره نوازندگانی است که تاثیر قابل توجهی بر نسل جدید هنرمندان بلوز و راک به جای گذاشته است.

DJRadiohead در مصاحبه ای می گوید:"مسلما راک اند رول بدون حضور گای نمی توانست به صورت امروزی وجود داشته باشد. "

به جرات می توان بادی گای را به عنوان پل اتصال بلوز و راک برشمرد، ارتباطی که او بین نوابغی چون مادی واترز Muddy Waters و هاولین ولف Howlin' Wolf به عنوان پرچمداران بلوز و نوازندگان محبوب و مردمی مانند اریک کلپتون، جف بک، جیمی هنریکس و جیمی پیج ایجاد نمود، به منزله انقلابی در عرصه بلوز بود. شاید به همین دلیل است که استیو ری معتقد است :" اگر بادی گای نبود، هیچ گاه استیو ری ها بوجود نمی آمدند."

نشریه گیتاریست در مورد گای می گوید:" بی شک، بدون حضور بادی گای، بلوز و راک هیچگاه از اعتبار کنونی برخوردار نمی شدند."

 

 

 تکنیک های بادی گای بر موسیقی راک اند رول نیز بی تاثیر نبود ، او معمولا گیتار را با صدای بلند و خشن می نواخت، تکنیک های تحریفی را به کار می گرفت و تک نوازی های طولانی را با ترکیبی از انگیزه و احساس اجرا می کرد. نوازندگان موج نوی دهه ۶۰ انگلستان مشتاقانه دنباله روی سبک گای بودند، همان سبکی که بعدها تبدیل به ویژگی بنیادین موسیقی راک – بلوز و مشتقات آن هارد راک و متال شد.

جف بک در اوایل دهه ۶۰ در این باره اظهار داشته :" تا زمانی که اجرای Blues From Big Bill's Copa Cabana را نشنیده بودم ، نمی دانستم که یک گیتار Strat می تواند چنین صدایی داشته باشد. در مجموع تک نوازی های گای نوعی رهایی دیوانه وار در موسیقی بود که کلیه مزرها را می شکست . به علاوه تک نوازی های او تنها به سه دقیقه معمول در موسیقی پاپ محدود نمی شد، بلکه طولانی تر، کاملتر و توسعه یافته تر بود. "

گای بر بسیاری از نوازندگان تاثیر مستقیم یا غیر مستقیم داشته است، کلپتون - که گای همواره از او به عنوان یکی از بهترین دوستانش یاد کرده - اقرار می کند زمانی که نوجوانی بیش نبوده با دیدن اجرای تریوی سال ۱۹۶۵ گای در انگلستان، ایده تشکیل یک تریو بلوز- راک به ذهنش خطور کرده، کلپتون بعدها گروه موسیقی راک Cream را به عنوان اولین گروه راکی که اعضای آن به ستاره گان عرصه موسیقی مبدل شدند، تشکیل داد.

اریک کلپتون در این باره می گوید :"بدون هیچگونه اغراقی، تاثیر بادی گای بر زندگی هنری من، معادل تاثیری است که الویس پریسلی بر دیگران داشته است. " او در مصاحبه ای با مجله Musician اظهار داشته :"به جرات می توان بادی گای را بهترین نوازنده گیتار امروز دانست، اگر از نزدیک او را ببینید متوجه برتری او می شوید، به عقیده من او یک انقلاب واقعی در راک- بلوز ایجاد کرده است."

جیمی هنریکس نیز از جمله نوازندگانی است که از گای تاثیر بسیاری گرفته، در واقع سبک نوازندگی هنریکس به نوعی تقلیدی است از تکنیک هایی که گای سالها پیش در اجراهای خود به کار می گرفت، هر چند اجراهای جدیدی که گای پس از بازگشت مجددش به عرصه موسیقی انجام داد سبب شد گروهی از شنوندگان به اشتباه او را مقلد هنریکس تصور کنند، در صورتی که حقیقت ماجرا کاملا عکس این قضیه بود.

استیو ری واگان در مورد گای می گوید:" بادی این توانایی را داشت که آرام تر یا بلندتر از هر کسی که در عمرم شنیده بودم، بنوازد. من نیز در بسیاری از مواقع با صدای کاملا بلند می نوازم، اما شیوه نوازندگی منحصر بفرد گای کاملا متفاوت و باور نکردنی است. گای هر کاری را که اراده کند، به آسانی انجام می دهد، زمانی که شروع به خواندن می کند این توانایی دو برابر می شود. طی چند باری که فرصت هم نوازی با گای نصیب من شده است، برتری کامل او را نسبت به دیگران عملا احساس کرده ام و هر بار به خود یادآور می شوم که نوازنده ای چون من، در مقابل او چه کاری می تواند انجام دهد؟ "

گای در یکی از مصاحبه های اخیرش اظهار داشته :"من هنوز هم همچنان به موسیقی گوش می دهم، هر زمان که احساس کردید برای آموختن پیر شده اید، بهتر است موسیقی را کنار بگذارید. من برای رسیدن به موفقیت تلاش بسیاری کرده ام، تلاشی که هیچگاه متوقف نشد و اکنون نیز دائما به خود می گویم : بادی تو باید بهتر و بهتر شوی. چنین طرز تفکری خصوصا در مورد نوازندگان باعث پیشرفت است."

او در مورد موفقیت هایش درحیطه موسیقی می گوید :"نوازندگان جوان با نگاهی به گذشته من، در می یابند که اگر در زندگی لحظه ای دست از تلاش بردارند و سلیم شوند، بدون شک بازنده خواهند بود. شاید اگر من در سن ۲۱ سالگی به موفقیت می رسیدم، هیچگاه به جایگاه فعلی ام دست نمی یافتم. زندگی تک تک ما همان چیزی است که خودمان طلب کرده ایم، بنابراین با پرهیز از ناامیدی، بی وقفه به راه خود ادامه دهید، چه بسا کور سوی امید در انتهای مسیری که پیش گرفته اید در انتظار شما باشد."
گای پنج جایزه جشنواره گرمی Grammy را برای خوانندگی و نوازندگی گیتار و فعالیت هایش در زمینه بلوز به خود اختصاص داده است. در سال ۲۰۰۴ بادی گای به موفق به دریافت جایزه W.C. Handy معتبرترین و بزرگترین جایزه ای که ممکن است به یک نوازنده بلوز اعطا شود، گشت. مجله مشهور و معتبر Billboard جایزه یک عمر فعالیت هنری موفقیت آمیز خود را به گای به عنوان "بزرگترین نوازنده گیتار بلوز" که در قید حیات به سر می برد، اختصاص داد.

مادی واتر Muddy Waters از سردمداران بلوز، پیش از مرگش مشعل این سبک را به بادی گای سپرد و به او سفارش کرد :"اجازه نده بلوز با مرگ من از بین برود." گای به عهد خود وفا کرد و بلوز را با احترام به نسل بعدی سپرد.

 

 

 

en.wikipedia.org

نوشتن نظر

نام: ایمیل:  ارسال نکردن نظر جدید به ایمیلارسال کردن نظر جدید به ایمیل عنوان: